بقیع شاید آرام به نظر آید امشب …
اما کمی دقیق تر نگاهی بینداز !
سیلی از قلبهای عاشق شمع گشته اند
بر مزار حضرت نور ..
ما همه داغدار غربت صادقیم
روزی خواهد آمد که غربت بقیع تمام خواهد شد
روزی که پرچم عشق به اهتزار درخواهد آمد
و هیچ بیرقی جز توحید نخواهیم دید …
…
اللهم عجل لولیک الفرج
….
سر گشاده فرهنگی !
روزهای امروز شهرهامان خوب نیست !
هوای تنفسمان گرفته است .
پر از ازدحام بی حیایی چشمها و قلبهایی
که از نامهایتان بر نبش کوچه ها ابائی ندارند …
هوایی آمیخته با چربی گناه و لجام گریختگی …
برای بی حیایی قلبها و دلهاشان توضیحی ندارند
با شتاب می روند به نبودن ، به سمت نیستی !
تا از چشم خدا بیفتند ..
یعنی افتاده اند آدم باید از چشم خدا افتاده باشد که
حکم خدا را زیر پا بگذارد و برایش جشن هم بگیرد
رقابت طوفانی دارند در ابراز بی غیرتیشان ..
در طلایی ترین ثانیه های سیمای بیت المال جمع می شوند
و برای شکستن حدود بندگی به هم تبریک می گویند
و بلند می خندند و روز بعدش در سیما از بزرگداشت
عفاف می گویند …
یک بام و دو هوا ..
به کجا چنین شتابان ؟!
سیمای بیت المال ، سینمای بیت المال !!!
دارید چه می کنید ؟
شلوارهای هنرمند نما می پوشند که تا زانو بالاست
و به بهانه اکران فلان فیلم .. تیپ گل منگلی می زنند
و حجاب را به سخره می گیرند . چه کسانی ؟!
کسانی که تا دیروز مریم مقدس بازی می کردند و
امروز نقاب انداخته و می شوند سیاهی لشگر
و نه بلکه سفیر شیطان !
چه شده است ؟!
که به بهانه اکران فلان فیلم ..
شوی بی حیایی راه می اندازید و گیسوان بی غیرتتان
را در باد بی عنانی قلبهاتان یله می کنید که چه ؟!
که به هزاران خون دل خورده دهن کجی کنید !
عنان از کف داده و چهره ابلیس یافته اید ..
دردمان می آید هم چهره تان شویم ولو به قدر
ثانیه ای ورق زدن صفحه مجازی و مرور
اخبار فرهنگی که هر چه جستیم رد فرهنگیش را نیافتیم …
فردا را هم در یاد داشته باشید که به اسلافتان خواهید پیوست
قدری هم فکر رفتنتان باشید …
…
هدف رسیدن جان است به نینوا
تا از جام طهور محبت حسین علیه السلام جان مهذب شود …
…
شاید برای شما هم سوال باشد که ،
خدا چیست و دچار شک و شبهه شده باشید ؟!
….
چند روز بود که این فکرها ذهنش را مشغول کرده بود
از خود می پرسید : خدا بزرگ است یعنی چه ؟
چرا در هنگام نداری و بی چیزی می گویند خدا کریم است
چگونه می توان بر او توکل کرد و .. فکرش به جایی قد نداد .
تصمیم گرفت از دانشمند شهرشان بپرسد تا چراغی را در ذهن
تاریکش بیفروزد. با این تصمیم خدمت یگانه دانای شهر رسید.
از او پرسید : به من بفهمان که خدا چیست .
-چه شده که به این فکر افتاده ای ؟
-خدا را قبول دارم ولی می خواهم بفهمم خدا چیست .
گاهی حرفهایی می شنوم و دچار شک و شبهه می شوم
الآن هم در مسئله خداشناسی دچار نوعی سرگردانی شده ام.
امام صادق علیه السلام لحظه ای سکوت کرد .
و سپس به او فرمود :
تا حال سوار کشتی شده ای ؟
-کشتی نه ، ولی چند بار سوار قایق شده ام ، اما
ابن چه ربطی به سوال من دارد .
-اتفاق افتاده است که قایقت بشکند یا سوراخ شود
و دسترسی به کسی یا چیزی نداشته باشی که تو
را از غرق شدن نجات دهد ؟
-آری ، اتفاقا پارسال چنین حادثه ای برایم پیش آمد
با قایق به طرف آب رفته بودم تا برای تجارت جنس بیاورم
اما طوفانی به پا خواست و قایق را واژگون کرد و همه اجناس
مرا به زیر آب فرستاد به هر زحمتی بود خود را به قایق واژگون
رساندم که غرق نشوم . امام که تا این لحظه سکوت کرده بود
و با حوصله به حرفهای او گوش می کرد فرمود :
در آن لحظه به این نتیجه نرسیدی که چیزی هست که
می تواند تو را نجات دهد . چنین احساسی در تو زنده
نشد که نجات خود را بدون هیچ گونه شکی از او بطلبی؟
-آری همین طور بود که می فرمایید.
-آن چیزی که در آن هنگام بدون هیچ گونه
شک و تردید آن را می خواندی همان خداست .
دهان مرد از تعجب باز مانده بود . گفت :
راست می گویید در آن دم توجه من به یک نیروی
فوق العاده بود که حتمامی توانست مرا نجات دهد
وقتی از خدمت امام صادق علیه السلام مرخص میشد
زبان اعتراف به معدن علم و رسالت گشوده بود
و هیچ شبهه ای از خدا در دلش باقی نمانده بود
واین خداشناسی را مدیون امام صادق علیه السلام بود .۱
…
۱.حیات پاکان ، مهدی محدثی ص ۴۹
…
دلنوشته ای برای استاد …..!
فقط برای تو می نویسد قلم !
اما دعا کن طاقت بیاورد و ذوب نشود از غمهایت !
صاحب مکتبی که طلبه آن هستم تویی !
استاد مکتبی که محضرش زانو زده ام ..
و قلم در پیشگاه شما بزرگ شده است ..
منم شاگرد بی معرفتی که ساحت شما را بدرستی نشناخته ..
و عطر کرامت شما را گرفته و بوییده و اما
جفا کرده در انتشار این عطر معطر هادی !
حضرت استاد !
اگر خوب نیاموخته ام تقصیر معرفت من است …
شما که کم نگذاشته اید …
چه کرده اند این تلامیذ کمکار ..
بی معرفتی ام را ببخشید و دعایم کنید ..
ترس من از روز حشری است که ،
محضر شما چگونه دفاع کنم از نکرده هایم ؟!
باید می فهمیدیم کلامتان را و منتشر می کردیم
زیبایی تعالیمت را …
دلم می خواست در جمع شاگردان چهار هزارنفری ات بودم ..
اما نه حالا هم دیر نشده ..
حالا هم در جمع شاگردانت نشسته ام
و توفیق یافته ام بگویم :
قال الصادق و قال الباقر علیهما السلام ..
خدایا شکرت برای این استاد …
شما را دیده ام که دلم قانع به هیچ آموزگار غیری نمی شود ..
می خواهد این دل از الف تا باء تا
نمک سفره اش را از شما بگیرد …
صدایم کن استاد …
و از اقیانوس معارف ناب اندیشه ات که تجلی
علم الهی است جرعه ای بر خاک مرده ضمیرم بپاشان
تا احیاء شوم و بار بگیرم و کمال را لایق شوم .
حضرت علم ، حضرت ایمان ..!
کجا من نالایق توان گفتن از شما دارد و از مصائب شما ..
یگانه در علم وحیانی هستید شما به امر خدا و
اما خفاشان تاریک دل که گریزان از هر چه روشنایی اند
محرومند از بهره گیری قلبهای خفته شان
از نور الانوار محبت شما …
آقای من !
نامم را ببر و در جمع شاگردانت حاضری بزن
مقابل اسمم و دعایم کن ….
تا ناب شوم و در این زمانه آخر اگر جابر و ابابصیر
نشدم لااقل شاگری لایق شوم و عطر کلامت را در
عالم جان و جهان جانها منتشر کنم …
 |
